Οκτώβριος 2020


Ένας στρατιώτης διηγείται…

Είμαστε έξι αδέλφια: Γιώργης, Ανδρέας, Γιάννης, Μανόλης, Ευγένιος και Ρωξάνη. Στην κήρυξη του πολέμου είμαστε οι τέσσερις πρώτοι στρατεύσιμοι. Σύμφωνα με τον Νόμο, ο πρώτος απαλλασσόταν και ο δεύτερος (έπρεπε) να υπηρετεί στα μετόπισθεν. Δεν εκάμαμε χρήση του δικαιώματος. Ο πρώτος κατετάγη εθελοντής. Ζήτησε και ήλθε και αυτός στην πρώτη γραμμή. Στην Αλβανία.  (διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ)

Τα δάκρυα της δασκάλας

Τις φρικτές μέρες της γερμανικής Κατοχής, τον χειμώνα του 1941-1942, οι Έλληνες έπρεπε να αντιμετωπίσουν εκτός των άλλων και τον αδυσώπητο εχθρό της πείνας. Στην Αθήνα, τον Πειραιά και άλλες μεγάλες πόλεις, οργανώθηκαν συσσίτια σε σχολεία, διοικητικές υπηρεσίες, τράπεζες, ιδρύματα κ.λπ., αφού όλοι, μικροί και μεγάλοι, υπέφεραν από υποσιτισμό και πέθαιναν κατά χιλιάδες. (διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ)

 

Σε αυτό το τεύχος μπορείς να διαβάσεις ακόμη:

→ Τα λεπτά που γράφουν ιστορία

→ Δύο θρυλικά υποβρύχια

→ Ο παππούς σου ο Γιάννης

→ Ο γίγαντας των Οχυρών

→ Πολέμησαν με την πένα τους!

Και φυσικά…

→ Πρωτότυπα παιχνίδια, που θα ακονίσουν το μυαλό σου, και μία λαχταριστή συνταγή (Μπάρες δημητριακών)!

Γίνε συνδρομητής στο «Προς τη Νίκη»!

Facebooktwitterpinterestmail
Διάβασε τους κανόνες σχολιασμού!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *