Ποια η στάση της Εκκλησίας απέναντι στην ομοφυλοφιλία;

Ερώτηση που λάβαμε:

Αναφέρεται συχνά πως η ομοφυλοφιλία αποτελεί θανάσιμο αμάρτημα,εκτροπή από το φυσιολογικό, επιλογή κι όχι ταυτότητα που φέρει ο άνθρωπος από τα παιδικά του κιόλας χρόνια, αντιχριστιανικός τρόπος ζωής. Ποια θεωρείτε εσείς πως πρέπει να είναι η στάση τόσο του ποιμνίου όσο και των κληρικών απέναντι στους ομοφυλόφιλους που αγαπούν ειλικρινά  άτομα του ίδιου φύλου και που ασπάζονται τα χριστιανικά δόγματα;Είναι τελικά η αγάπη αμαρτία;Μιλάμε βεβαίως για εκείνους τους ομοφυλόφιλους οι οποίοι ούτε διατυμπανίζουν την διαφορετικότητά τους ούτε προκαλούν. Μήπως τελικά τους ωθούμε στην αθεΐα και στην ασυδοσία με τη δυσανεξία μας;

Πείτε μας τη γνώμη σας στα σχόλια παρακάτω!

*Η απάντηση της ιστοσελίδας μας προσεχώς…

Facebooktwittergoogle_pluspinterestmail

2 σκέψεις στο “Ποια η στάση της Εκκλησίας απέναντι στην ομοφυλοφιλία;

  • 8 Οκτωβρίου 2017 στις 21:22
    Permalink

    Όντως, μπορεί πολύ εύκολα να σε παρασύρει και η ομορφία και το συναίσθημα με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί η έλξη, ο πόθος δηλαδή για το άλλο άτομο ανεξαρτήτως φύλου. Ο έρωτας είναι ένα πολύ λεπτό θέμα. Όπως και η φιλία. Ένας τέτοιος «έρωτας» κατά ένα μεγάλο ποσοστό ξεκινάει από μία φιλική σχέση δύο ατόμων του ιδίου φύλου. Όταν αγαπάμε δεν ξεχωρίζουμε το πώς αγαπάμε γιατί ο νους μας θολώνει.
    Άλλοι το βρίσκουν «φυσιολογικό», άλλοι το βρίσκουν αποκρουστικό μόνο και στην ιδέα. Το θέμα είναι τι πιστεύει η εκκλησία γι αυτό και ποια πρέπει να είναι η στάση μας. Καταρχάς, υπάρχει ρητά στην Προς Κορινθίους επιστολή του Απ. Παύλου ότι αυτό το πράγμα είναι αφύσικο κι ότι είναι κάτι που καταδικάζεται από τον Θεό.
    Εννοείται πως μόνο Εκείνος έχει το δικαίωμα να κρίνει αυτούς τους ανθρώπους για τις πράξεις τους ή και για τα συνασθήματά τους, και όχι εμείς.
    Όσο αμαρτωλοί είναι αυτοί άλλο τόσο είμαστε και εμείς οι υπόλοιποι που θεωρούμαστε «νορμάλ».
    Προσωπικά δεν πιστεύω ότι κανείς μπορεί να γεννηθεί έτσι. Ακόμα και η ίδια του η φύση να τον πολεμάει αυτός θα έχει την τελική εκλογή για το πώς θέλει να ζήσει τη ζωή του, κοντά ή μακριά απ’ το Θεό. Και επιπλέον το αν είναι επιλογή ή όχι αυτό το καθορίζει η ανθρώπινη μας φύση και μόνο. Ο Θεός προκειμένου να μας αξιώσει να ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ την αιώνια του βασιλεία δεν θα καταργήσει ποτέ το αυτεξούσιο. Γι αυτό και η ζωή είναι ένας διαρκής αγώνας. Όπως έχουμε την επιλογή να φάμε κάτι αρτύσιμο στη νηστεία έτσι εμείς και μόνο εμείς έχουμε την ευθύνη για το ποιον θα αγαπήσουμε.

    Εξάλλου ο έρωτας είναι κάτι πρόσκαιρο. Ένας απλός ενθουσιασμός. Που πολλές φορές είναι το συναίσθημα της φιλίας που παρεξηγείται και νομίζουν αυτά τα άτομα ότι νιώθουν έλξη προς τα άτομα του ιδίου φύλου. Και προφανώς μια τέτοια σχέση δεν αποσκοπεί κάπου αφού η τεκνογονεία είναι αδύνατη και δυο άτομα του ιδίου φύλου δεν μπορούν να συμπληρώσουν ο ένας τον άλλον και μαζί να γίνουν ένα και να κατακτήσουν τη βασιλεία του Θεού.

    Έχει μιλήσει πολύ ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κύριος Νικόλαος για αυτό θέμα και συστήνω να ακούσετε ηχογραφημένες ομιλίες.

    Απάντηση
  • 17 Οκτωβρίου 2017 στις 14:18
    Permalink

    Εγω θα ελεγα πρωτα πως γινεται μεγαλος ντορος παγκοσμια για το πώς να βολεψουμε καλυτερα τις σωματικες μας απολαυσεις…Στην παρουσα φαση καλα θα κανει η εκκλησια να διατηρησει μια αρνητικη και μετριοπαθη (για να μην γινεται προκλητικη…) σταση. Αυτο ομως που πρεπει να τονιστει ειναι να γινει δραστικη στροφη του ενδιαφεροντως στην ψυχη! Πραγματι νομιζω οτι ειναι κοινως αποδεκτη η αφυσικοτητα της ομοφιλοφιλιας, της επιθυμιας για αλλαγη φυλου κλπ. Γι αυτο ακριβως μαλλον καλυτερο θα ηταν να προβληματισει η εκκλησια την κοινωνια για το ηθος της (της κοινωνίας) και να μην την αφησει να στραφει περαιτερω στην σαρκικη αμαρτια αδιαφορωντας για δηθεν λογους σεβασμου προς αυτα τα ατομα…

    Απάντηση
Διάβασε τους κανόνες σχολιασμού!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *