«Μήπως και στην πνευματική ζωή χρειάζεται να μπει ένα μέτρο;»

Ερώτηση που λάβαμε:

Μήπως και στην πνευματική ζωή χρειάζεται να μπει ένα μέτρο; Θεωρώ πως σε έναν άνθρωπο πρέπει να κυριαρχούν και οι δύο ζωές. Ούτε απόλυτα θρησκευόμενος αλλά ούτε χυδαίος. Σε όλα υπάρχει ένα μέτρο. Έτσι και στην ζωή μας. Είναι μεγάλο λάθος από πλευράς μου κάποιος να ζει όλη του τη ζωή αφιερωμένη στον Θεό αλλά και μεγάλο λάθος να ζει μια ζωή μακριά από τον Θεό. Και στις δύο περιπτώσεις τον άνθρωπο αυτόν τον λυπούνται. Πρέπει να συνδυάζουμε στην ζωή μας και στιγμές ηρεμίας και επικοινωνίας με τον Θεό αλλά και στιγμές διασκέδασης όπως να βγούμε έξω και να κοινωνικοποιηθούμε.

Πείτε μας τη γνώμη σας στα σχόλια παρακάτω!

*Η απάντηση της ιστοσελίδας μας προσεχώς…

Facebooktwitterpinterestmail

Μια σκέψη σχετικά μέ το “«Μήπως και στην πνευματική ζωή χρειάζεται να μπει ένα μέτρο;»

  • 24 Αυγούστου 2019, 11:36
    Permalink

    Κατ εμέ είναι απολύτως υποκειμενικό αυτό.
    Ότι θέλεις κάνεις. Τίποτα δεν είναι λάθος και τίποτα δεν είναι σωστό. Αλλά το κάθε τι έχει και μια «απάντηση»
    Θέλω να πω , άμα ζήσεις εδώ μια ζωή θεάρεστη, με ευλάβεια , ταπείνωση , αγάπη , προσευχή , συμμετοχή στα μυστήρια της εκκλησίας -με λίγα λόγια , σχεδόν, ζωή Αγίου- τότε δεν νομίζω πως υπάρχει αμφιβολία πως είσαι πιο κοντά στο Θεό από άλλους που δεν έζησαν τόσο ενάρετα και δεν ερωτεύτηκαν τον Χριστό όσο εσύ.

    Ωστόσο , μια ζωή κοσμική , υποσυνείδητα σε απομακρύνει απ’ τον Θείο Έρωτα διότι πολύ απλά δεν είναι κάτι εύκολο , ο δρόμος είναι γεμάτος λακούβες να σκοντάφτεις και δαίμονες να σε πειράζουν οπότε κατά την γνώμη μου δύσκολα μπορείς να τα συμβαδίσεις αυτά τα δύο 50% – 50%. Κάποιο αναγκαστικά πρέπει να υπερτερήσει.

    Αυτό που χρειάζεσαι , εσύ αλλά και εγώ και ο καθένας μας , είναι να εμπιστευτούμε ολοκληρωτικά τον Κύριο με όλη μας την διάνοια, μόνο τότε θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε πνευματικά.
    Επίσης, λυπηρό είναι να νομίζεις πως είσαι αξιολυπητος επειδή είσαι με τον Παντοδύναμο.

    Κανένας δεν σου απαγορεύει να βγεις έξω για socializing. Βγες και κάνε το.
    Αν είσαι μαθητής , είσαι στο απόλυτο περιβάλλον κοινωνικοποίησης οπότε ότι λες είναι απλά απωθημένα πιθανής απαγόρευσης σου απ’ τους γονείς σου να βγαίνεις έξω.

    Θα σου αναφέρω και ένα παράδειγμα με εμένα..
    Είχα φίλους κοσμικούς , που ουδεμία σχέση είχαν με την Εκκλησία μας. Και φίλους , που είχαν άμεση σχέση με την εκκλησία μας.
    Εγώ, ήθελα να είμαι φίλος με όλους αλλά αυτό είναι πολύ δύσκολο. Θέλει να είσαι πολύ μάγκας για να το καταφέρεις. Εγώ δεν ήμουν αρκετά και αναγκαστικά αποφάσισα να κρατήσω μια απόσταση απ’ τους κοσμικούς. Το χειρότερο είναι ότι αρχισα και ενιωθα διπρόσωπος προσπαθώντας να είμαι και στον κόσμο και στην εκκλησία.

    Σχολιάστε
Διάβασε τους κανόνες σχολιασμού!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *