«Γιατί να εμπιστευτούμε τον Χριστό; Αφού δεν αμάρτησε, άρα δεν μας καταλαβαίνει!»

Ερώτηση που λάβαμε: 

Πώς εμπιστεύεσαι κάποιον που δεν ξέρει τι περνάς ?
Αφού ο Χριστός είναι αναμάρτητος και δεν έχει εμπειρία πως μπορεί να δίνει εντολές και προτροπές σχετικά με τις αμαρτίες ?

Πείτε μας τη γνώμη σας στα σχόλια παρακάτω!

Η απάντηση της ιστοσελίδας μας:

Αυτή η ερώτηση είναι τμήμα ενός από τα δυσκολότερα και μεγαλύτερα θεολογικά προβλήματα που απασχόλησαν τους Αγίους Πατέρες, ειδικά στην Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο.

Ο Χριστός μας, όντας τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, ήταν αναμάρτητος· και όχι απλώς δεν αμάρτησε, αλλά δεν μπορούσε να αμαρτήσει, γιατί αν αμάρτανε θα εγκατέλειπε τον Θεό – όμως ο Ίδιος ήταν Θεός, συνεπώς δεν γινόταν να εγκαταλείψει τον Εαυτό Του. Και τότε; Ήλθε στον κόσμο για να μας δείξει μια ζωή την οποία μόνον ο Ίδιος μπορούσε να ακολουθήσει ως Θεός;

Η Ορθόδοξη Εκκλησία βιώνει και διδάσκει κάτι πολύ διαφορετικό. Ο Χριστός ερχόμενος στον κόσμο ως άνθρωπος, πήρε τη φύση που είχε ο άνθρωπος μετά την πτώση του Αδάμ, δηλαδή τη φύση που υπόκειται στη φθορά και στο θάνατο, τη φύση όλων μας, για να τη θεραπεύσει. Μαζί με αυτή, πήρε και δοκίμασε όλες τις δυσκολίες της: (α) τα αδιάβλητα πάθη: ο Χριστός, ως κανονικός άνθρωπος, πεινούσε, διψούσε, κουραζόταν, κοιμόταν, φοβόταν, λυπόταν. (β) τους πειρασμούς: ο Χριστός πειράστηκε από τον διάβολο επανειλημμένως, αλλά δεν έπεσε στην αμαρτία. Μπορούσε να πέσει στην αμαρτία; Όχι. Αλλά έκανε πραγματικό πλήρη πνευματικό αγώνα όπως ο κάθε πιστός.

Ο πνευματικός αγώνας του Χριστού, αφού δεν μπορούσε να αμαρτήσει, μήπως ήταν «θέατρο»; «Μιμούνταν» τον αγώνα του ανθρώπου; Όχι, απαντούν οι θεοφόροι Πατέρες της Εκκλησίας μέσω των Οικουμενικών Συνόδων, ο Χριστός έδωσε πραγματικό πνευματικό αγώνα, με όλες τις δυσκολίες. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα π.χ. στον φόβο Του στη Γεθσημανή, όπου προσεύχεται στον Θεό-Πατέρα να αποφύγει, αν είναι δυνατόν, τα Πάθη και την Σταύρωσή Του. Επιδίωξε, επίσης, την αρετή σαν να χρειαζόταν να την φθάσει, ενώ ήδη την κατείχε. Οι πειρασμοί του, βέβαια, ήταν μόνο εξωτερικοί, δηλαδή ο Χριστός δεν είχε πειρασμούς από αδυναμία, αλλά μόνο από εξωτερικούς παράγοντες. Αυτό δεν κάνει λιγότερο δύσκολο τον αγώνα Του: οι πειρασμοί που δέχτηκε ήταν ασυγκρίτως δυσκολότεροι από τους δικούς μας, π.χ. οι πειρασμοί στην έρημο και κυρίως η Σταύρωση.

Χαρακτηριστική απάντηση στο ερώτημα δίνει η ίδια η Αγία Γραφή: «Καί μήν περάσει ποτέ ἀπό τό νοῦ μας ὅτι, ἀφοῦ αὐτός εἶναι τώρα στούς οὐρανούς, δέν θά δείξει ἐνδιαφέρον γιά μᾶς. Διότι δέν ἔχουμε ἀρχιερέα πού νά μήν μπορεῖ νά μᾶς συμπαθήσει στίς ἠθικές καί φυσικές ἀδυναμίες μας, ἐπειδή τάχα δέν γνωρίζει τά ὅσα μᾶς συμβαίνουν ἤ ἐπειδή ὑψώθηκε τόσο πολύ· ἀλλά ἔχουμε ἀρχιερέα ὁ ὁποῖος ἔχει ἀντιμετωπίσει πειρασμούς μ’ ὅλους τούς τρόπους πού μπορεῖ νά δοκιμασθεῖ ἡ ἀνθρώπινη φύση. Ἔχει ἀντιμετωπίσει πειρασμούς ἐξολοκλήρου ὅμοια μ’ ἐμᾶς, χωρίς ὅμως νά ὑποπέσει σέ καμία ἁμαρτία». (Προς Εβραίους, δ΄ 15)

Συνεπώς, ο Χριστός αγωνίστηκε πραγματικά εναντίον των πειρασμών και προσπάθησε πραγματικά να επιτύχει την αρετή, και άρα γνωρίζει και εμπειρικά τι σημαίνει πνευματικός αγώνας. Όλα αυτά, τα έκανε από «άκρα συγκατάβαση» για εμάς, αφού ούτως ή άλλως τα αποτελέσματα του πνευματικού αγώνα τα κατείχε εξαρχής.

6 σκέψεις στο “«Γιατί να εμπιστευτούμε τον Χριστό; Αφού δεν αμάρτησε, άρα δεν μας καταλαβαίνει!»

  • 11 Ιανουαρίου 2017 στις 15:01
    Permalink

    Γιατί ο Θεός μας είναι παντογνώστης, αφού αυτός μας έπλασε! ὑμῶν δὲ καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς πᾶσαι ἠριθμημέναι εἰσί. (Ματθ. 10:30).

    Απάντηση
  • 11 Ιανουαρίου 2017 στις 19:19
    Permalink

    Αν ο Χριστός ήταν αμαρτωλός, θα χανόταν η θεική του φύση οπότε δε θα ήταν Αυτός που ήταν.
    Ας σκεφτούμε λίγο τι λέει ο κάθε άνθρωπος που πράττει το καλό και όμως συμβαίνουν αναποδιές στη ζωή του «Τι αμαρτίες πληρώνω?», την ίδια φράση θα μπορούσε να πεί και ο Χριστός ανεβαίνοντας το γολγοθά των βασάνων, των χλευασμών, των φτυσιμάτων και της ειρωνείας. Έτσι και εμείς λέμε παρομοίως «Τα πάθη του Χριστού» τραβάω όταν μας συμβαίνουν δυσάρρεστες καταστάσεις. Ο σκοπός Του, δεν ήταν να μας «καταλάβει», αλλά να μας «νιώσει» ή ορθότερα να Τον «νιώσουμε» και να Τον «αισθανθούμε» εμείς μέσα μας καθώς όπως Ο ίδιος είπε και το έχουν αναφέρει και οι Άγιοι Πατέρες, η «η Βασιλεία του Θεού εντός ημών εστί». Τέλος, ας μη ξεχνάμε οτι ο Χριστός λέει οτι η πίστη και η προσευχή σε Αυτόν και τον Ουράνιο Πατέρα είναι για να μας δώσει δύναμη να ανταποκρινόμαστε σε κάθε δοκιμασία. Και στις μέρες μας είναι γεγονός, οτι πιστεύουμε μόνο στα δύσκολα (ή οταν έρχονται φεύγει η πίστη μας λέγοντας γιατί σε μένα), ενώ στις χαρές και στα εύκολα, δεν ευχαριστούμε τον Θεό και κυρίως δεν νιώθουμε ευγνωμοσύνη για το καθημερινό φαγητό που έχουμε στο τραπέζι μας και πολλά πράγματα που τα θεωρούμε αυτονόητα…. Όσον αφορά τις εντολές και τις προτροπές, πόσο μεγαλειώδες είναι το γεγονός οτι ακόμα και σήμερα οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να αρνούνται τον Χριστό, να τον υβρίζουν και να τον χλευάζουν. Σήμερα είναι γεγονός οτι έχουμε περισσότερους άπιστους Θωμάδες από ποτέ, Ιούδες και στρατιώτες που θα του συμπεριφερόντουσαν με τον ίδιο άσχημο τρόπο.

    Απάντηση
  • 12 Ιανουαρίου 2017 στις 13:19
    Permalink

    Ο Χριστός, αφού είναι και Θεός, δεν μπορούσε να υπάρχει μέσα Του ούτε ίχνος αμαρτίας. Και δεν χρειαζόταν φυσικά να αμαρτήσει, για να μας καταλάβει. Μας καταλαβαίνει έτσι κι αλλιώς, γιατί είναι Θεός (παντογνώστης, άρα και καρδιογνώστης) και επειδή έχει και την ανθρώπινη φύση (που ξέρει ακριβώς ποιες είναι οι αδυναμίες της). Γι’αυτό είναι ο Μόνος, που όχι μόνο μας καταλαβαίνει, αλλά και βοηθάει με τη χάρη Του τον άνθρωπο να μην αμαρτάνει! Έτσι μπορούμε να εμπιστευόμαστε απόλυτα τη ζωή μας στο θείο Του έλεος!

    Απάντηση
  • 12 Ιανουαρίου 2017 στις 15:21
    Permalink

    Ο Χριστός μπορεί να μην αμάρτησε, όμως υπέφερε σε απόλυτο βαθμό εξαιτίας της αμαρτίας (μας). Και βεβαια μπορεί να μας καταλάβει. Εγκαταλείφθηκε από όλους, εξευτελίστηκε, σταυρώθηκε… Υπήρξε ο μόνος που έδωσε λύση στο ανθρώπινο πρόβλημα. Πώς είναι δυνατόν να έγινε αυτό χωρίς να καταλαβαίνει τον άνθρωπο!

    Απάντηση
  • 12 Ιανουαρίου 2017 στις 21:57
    Permalink

    Πόσο Ελεήμων είναι ο Θεός μας, που όχι μόνο μας ένοιωσε στον απόλυτο βαθμό, αλλα καταδέχτηκε να πεινάσει, να χλευαστεί, να διωχτεί, να καταδικαστεί, να Σταυρωθεί, να γονατίσει, να πεθάνει και να Αναστηθεί! Ο Χριστός όχι απλά μας καταλαβαίνει αλλα πέρασε πολλά χειρότερα δεινά απο τα δικά μας άδικα! Η Θεική Του φύση δεν μπορούσε φυσικά να αμαρτήσει, αλλά η ανθρώπινη υπέφερε κι από πείνα, κι απο δοκιμασίες και απ’ όλα όσα μπορουν να βρουν έναν ανθρωπο! Δυστυχώς εμείς ξεχνάμε τις Θυσίες Του και τον πόνο που πέρασε! Εκείνος μας καταλαβαίνει, αφου άλλωστε είναι κι ο Δημιουργός μας! Μπορεί ο Δημιουργός να μην καταλαβαίνει και να μην συμπονάει το πλάσμα Του; Ας προσευχόμαστε για το Έλεος Του και ας εμπιστευτούμε την ψυχή μας στα χέρια Του!

    Απάντηση
  • 14 Ιανουαρίου 2017 στις 08:16
    Permalink

    Δημοσιεύτηκε παραπάνω η απάντηση της ιστοσελίδας μας.

    Απάντηση
Διάβασε τους κανόνες σχολιασμού!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.