Δευτέρα 2 Νοεμβρίου

Εὐαγγέλιον: ἡμέρας, Δευτ. ζ΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. ια΄ 29-33)

29 Τῶν δὲ ὄχλων ἐπαθροι­ζομένων ἤρξατο λέγειν· ἡ γε­νεὰ αὕτη γενεὰ πονηρά ἐστι· σημεῖον ζητεῖ, καὶ ση­μεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ τοῦ προ­φήτου. 30 καθὼς γὰρ ἐγένετο Ἰω­νᾶς σημεῖον τοῖς Νινευΐ­ταις, οὕ­­­­­­­τως ἔσται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀν­θρώπου τῇ γενεᾷ ταύτῃ σημεῖον. 31 βασίλισσα νότου ἐγερ­θήσεται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῶν ἀνδρῶν τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινεῖ αὐτούς, ὅτι ἦλθεν ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς ἀκοῦσαι τὴν σοφίαν Σολομῶντος, καὶ ἰδοὺ πλεῖον Σολομῶντος ὧδε. 32 ἄνδρες Νινευῒ ἀναστή­σον­ται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατα­κρι­νοῦσιν αὐτήν, ὅτι μετενόησαν εἰς τὸ κήρυγμα Ἰωνᾶ, καὶ ἰδοὺ πλεῖον Ἰωνᾶ ὧδε. 33 Οὐδεὶς δὲ λύχνον ἅ­ψας­ εἰς κρυπτὴν τίθησιν οὐδὲ ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ᾿ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, ἵνα οἱ εἰσπο­ρευ­ό­μενοι τὸ φέγγος βλέπωσιν.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

29 Κι ἐνῶ πύκνωναν τά πλήθη τοῦ λαοῦ, ἄρχισε νά λέει: Ἡ γενιά αὐτή εἶναι πονηρή. Καί ἐξαιτίας τῆς πο­νη­ριᾶς της ζητᾶ ἕνα θαῦμα πού νά δείχνει ἐμφανέστερα τήν ἀποστολή μου. Ἀλλά τέτοιο θαῦμα δέν θά τῆς δοθεῖ, παρά τό θαῦμα πού προτυπωνόταν καί προεικονιζόταν ἀπό τό θαῦμα τοῦ Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου. 30 Ὅπως δηλαδή ὁ Ἰωνᾶς ἔγινε ὁ ἴδιος ὑ­περ­φυ­σικό ση­­μεῖο, καθώς βγῆκε σῶος καί ἀβλα­βής ἀπό τήν κοιλιά τοῦ κήτους, καί μέ τό θαῦμα αὐτό ὁ Θεός ἐπιβεβαίωσε τό κήρυγμα πού ἔκανε ὁ Ἰωνᾶς στούς Νινευίτες γιά τή μετάνοια, ἔτσι καί ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου, ὁ Μεσσίας, μέ τήν ἀνάστασή του ἀπό τόν τάφο θά εἶναι θαῦμα μοναδικό, μέ τό ὁποῖο ὁ Θεός θά δείχνει στή γενιά αὐτή ὅτι αὐτός εἶναι ὁ Σωτή­ρας καί ὁ Λυτρωτής τῶν ἀνθρώπων. Ἀλλά καί στό θαῦ­μα αὐτό δέν θά πειστεῖ ἡ γενιά αὐτή. 31 Γι’ αὐτό ἐξάλλου καί ἡ εἰδωλολάτρισσα βασίλισσα τῆς νοτιοδυτικῆς Ἀραβίας θά ἀναστηθεῖ στήν ἔσχατη Κρίση μαζί μέ τούς ἄνδρες τῆς γενιᾶς αὐτῆς καί θά τούς καταδικάσει. Διότι αὐτή, ἄν καί ἦταν γυναίκα καί δέν γνώριζε τόν ἀληθινό Θεό, ἦλθε ἀπ’ τήν ἄκρη τοῦ κόσμου ν’ ἀκούσει τή σοφία τοῦ Σολομῶντος. Κι ἐδῶ, χωρίς νά χρειάζεται μακρινό ταξίδι, ὑπάρχει σαφῶς κάτι πολύ μεγαλύτερο ἀπό τόν Σολομώντα. Διότι ἐγώ δέν εἶμαι ἁπλῶς σοφός, ὅπως ἦταν ἐκεῖνος, ἀλλά εἶμαι ἡ ἴδια ἡ ἐνσάρκωση τῆς θείας Σοφίας. Κι ὅμως οἱ ἄνθρωποι τῆς γενιᾶς αὐτῆς δέν δείχνουν ἐνδιαφέρον ν’ ἀκούσουν τή διδασκαλία μου. 32 Στή μέλλουσα Κρίση θά ἀναστηθοῦν μαζί μέ τή γενιά αὐτή οἱ κάτοικοι τῆς Νινευΐ καί θά τήν καταδικάσουν. Διότι ἐκεῖνοι, ἄν καί ἦταν εἰδωλολάτρες καί ἀλλοεθνεῖς, με­­­­­τανόησαν στό κήρυγμα τοῦ Ἰωνᾶ, ὁ ὁποῖος ἦταν ἕνας ἁπλός προφήτης καί δέν ἔκανε κανένα θαῦμα σ’ αὐτούς. Κι ὅμως ἐδῶ πολύ περισσότερα συντελοῦν στό νά γίνει δεκτό τό δικό μου κήρυγμα ἀπ’ ὅσα συντελοῦσαν στό κή­­ρυγμα τοῦ Ἰωνᾶ. Διότι ἐγώ δέν εἶμαι ἕνας ἁπλός προφήτης, καί τά θαύματά μου καθιστοῦν τό κήρυγμά μου πολύ πιό ἐπι­βλη­τικό καί ἀσυγκρίτως πιό ἔγκυρο καί αὐ­θεν­τικό. 33 Ἡ πονηρή αὐτή γενιά εἶναι τυφλωμένη ἀπ’ τήν ἀμε­τανοησία της. Γι’ αὐτό ἐξάλλου ζητᾶ θαῦμα καί δέν βλέ­πει τό φῶς τοῦ πνευματικοῦ ἥλιου πού λάμπει κι ἀστράφτει εὐεργετικά τριγύρω της. Κανένας πού ἄνα­­­­­­­ψε λυχνάρι δέν τό βάζει σέ κάποιο κρυφό μέρος, οὔτε κάτω ἀπ’ τόν κάδο μέ τόν ὁποῖο μετροῦν τό σιτάρι· ἀλ­λά τό τοποθετεῖ πάνω στό λυχνοστάτη, γιά νά βλέπουν τό φῶς του καί νά ὁδηγοῦνται ἀπ’ αὐτό ἐκεῖνοι πού μπαί­νουν στό σπίτι. Ἔτσι κι ἐγώ, πού εἶμαι ὁ ἥλιος τῆς δι­καιοσύνης, δέν εἶμαι κρυμμένος, ἀλλά τό φῶς τῆς δι­δα­­σκαλίας μου καί τῆς ζωῆς μου σκορπίζει παντοῦ τίς σωτηρι­ώ­δεις ἀκτίνες του.

Facebooktwitterpinterestmail
Διάβασε τους κανόνες σχολιασμού!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *