Τετάρτη 21 Οκτωβρίου

Εὐαγγέλιον: ἡμέρας, Τετ. ε΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. θ΄ 44-50)

44 θέσθε ὑμεῖς εἰς τὰ ὦτα ὑμῶν τοὺς λόγους τούτους· ὁ γὰρ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου μέλλει παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων. 45 οἱ δὲ ἠγνόουν τὸ ρῆμα τοῦτο, καὶ ἦν παρακεκαλυμ­μένον ἀπ᾿ αὐτῶν ἵνα μὴ αἴ­σθω­νται αὐτό, καὶ ἐφο­βοῦ­ν­το ἐρωτῆσαι αὐτὸν περὶ τοῦ ρήματος τούτου. 46 Εἰσῆλθε δὲ διαλογισμὸς ἐν αὐτοῖς, τὸ τίς ἂν εἴη μείζων αὐτῶν. 47 ὁ δὲ Ἰησοῦς ἰδὼν τὸν δι­­­α­λογισμὸν τῆς καρδίας αὐ­τῶν, ἐπιλαβόμενος παιδίου ἔστησεν αὐτὸ παρ᾿ ἑαυτῷ 48 καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ὃς ἐὰν δέξηται τοῦτο τὸ παιδίον ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται, καὶ ὃς ἐὰν ἐμὲ δέξηται, δέχεται τὸν ἀποστείλαντά με. ὁ γὰρ μικρότερος ἐν πᾶσιν ὑμῖν ὑπάρχων, οὗτός ἐστι μέγας. 49 Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰωάννης εἶπεν· ἐπιστάτα, εἴ­δομέν τινα ἐπὶ τῷ ὀνόματί σου ἐκβάλλοντα δαιμόνια, καὶ ἐκωλύσαμεν αὐτόν, ὅτι οὐκ ἀκολουθεῖ μεθ᾿ ἡμῶν. 50 καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς· μὴ κωλύετε· οὐ γάρ ἐστι καθ᾿ ὑμῶν· ὃς γὰρ οὐκ ἔστι καθ᾿ ὑμῶν, ὑπὲρ ὑμῶν ἐστιν.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

44 […] Βάλτε καλά στ’ αὐτιά σας κι ἐντυπῶστε στή μνήμη σας τά λόγια αὐτά πού θά σᾶς πῶ, γιά νά μήν τά ξεχάσετε ποτέ: Ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου πρόκειται νά παραδοθεῖ σύμφωνα μέ τή βουλή τοῦ Θεοῦ στά χέρια ἀνθρώπων πού θά τόν κακοποιήσουν καί θά τόν θανατώσουν. 45 Αὐτοί ὅμως δέν κατάλαβαν ποιά σημασία εἶχαν αὐ­τά τά λόγια του· τό νόημά τους παρέμενε κρυμμένο ἀπ’ αὐτούς, γιά νά μήν τό κατανοήσουν. Διότι δέν ἦταν ἀκό­­μη καιρός νά φωτίσει ὁ Θεός τό νοῦ τους γιά νά κα­τα­νο­οῦν τίς Γραφές. Ἐάν τό κατανοοῦσαν παράκαιρα, ἦταν ἑπόμενο νά κυριεύονταν ἀπό διαρκή κατήφεια καί ἀπο­θάρ­ρυνση. Καί ἀπό εὐλάβεια φοβοῦνταν νά τόν ρω­­τήσουν καί δέν εἶχαν τό θάρρος νά τοῦ ζητήσουν ἐξη­­­γήσεις γιά τά λόγια του αὐτά. 46 Ἀλλά ἐπειδή ὁ Κύριος προειδοποιοῦσε τούς μαθητές του ὅτι πλησίαζε ἡ ὥρα τοῦ ἔνδοξου τέλους του, αὐτοί ἀπό παρανόηση νόμιζαν ὅτι ὁ Διδάσκαλός τους θά γινόταν ἐγκόσμιος βασιλιάς. Εἶχαν ἀντιληφθεῖ ἐξάλ­λου ὅτι ὁ Ἰησοῦς προτίμησε τούς τρεῖς μαθητές ν’ ἀνεβοῦν μαζί του στό ὄρος, καί ὅτι τούς εἶχε ἐμπιστευθεῖ κάποιο μυστικό. Μ’ αὐτή λοιπόν τήν ἀφορμή μπῆ­κε μέσα τους ἕνας κακός λογισμός, ποιός δηλαδή ἀπ’ αὐ­τούς θά ἦταν ἀνώτερος καί πιό διακεκριμένος στή βασιλεία, γιά τήν ὁποία τούς μιλοῦσε ὁ Διδά­σκαλος. 47 Ὁ Ἰησοῦς ὅμως ἀντιλήφθηκε μέ τήν ὑπερφυσική του γνώση τό λογισμό πού κυριαρχοῦσε στή σκέψη τους, κι ἀφοῦ πῆρε ἀπ’ τό χέρι κάποιο παιδί, τό ἔβαλε νά στα­­θεῖ κοντά του 48 καί τούς εἶπε: Ὅποιος δεχθεῖ κάθε μαθητή μου πού μοιάζει μέ τό ἁπλό, ταπεινό καί ἀφιλόδοξο αὐτό παιδί, θέλοντας νά τιμήσει ἐμένα, δέχεται ἐμένα τόν ἴδιο. Καί ὅποιος δεχθεῖ ἐμένα, δέχεται τόν ἐπουράνιο Πα­­τέρα μου, πού μέ ἔστειλε στόν κόσμο. Γιά νά δε­χθεῖ ὅμως μέ σεβασμό κάθε μικρό καί ἄσημο μαθητή μου, θά τα­πει­νωθεῖ καί θά γίνει μικρότερος στό φρό­νη­μα καί ἀπ’ τόν ἄσημο αὐτόν μαθητή πού ὑπο­δέ­­­χεται. Ἀλλά καί γι’ αὐ­τό θά ἀξιωθεῖ νά ἀπολαύ­σει τή δόξα πού ἀνή­κει σ’ ὅσους ὑπο­δέ­­χον­ται τόν Πα­τέρα μου πού μ’ ἔστειλε στόν κόσμο. Δι­ότι ἐκεῖνος πού γίνεται ὁ πιό ταπεινός καί ὁ πιό μι­κρός ἀπ’ ὅλους σας, αὐτός θά εἶναι μεγάλος στή βα­σιλεία μου.49 Τότε πῆρε τό λόγο ὁ Ἰωάννης καί εἶπε: Διδά­σκα­λε, τόσο πολύ ἐκτιμᾶς ἐκεῖνον πού θά δεχθεῖ τό παιδί στό ὄνομά σου. Ἐμεῖς ὅμως εἴδαμε κάποιον πού μέ τήν ἐπίκληση τοῦ ὀνόματός σου ἔβγαζε δαιμόνια, κι ἀντί νά τόν ἐκτιμήσουμε πού ἐπικαλοῦνταν τό ὄνομά σου, τόν ἐμποδίσαμε, ἐπειδή δέν σέ ἀκολουθεῖ μαζί μέ μᾶς καί δέν πῆρε τήν ἐξουσία αὐτή ἀπό σένα, ὅπως τήν πή­ραμε ἐμεῖς. 50 Κι ὁ Ἰησοῦς τοῦ εἶπε: Μήν τόν ἐμποδίζετε. Διότι δέν εἶναι ἐναντίον σας. Καί ὅποιος δέν εἶναι ἐναντίον σας καί δέν εἶναι προκατειλημμένος ἀπέναντι στή διδασκαλία σας οὔτε τήν πολεμᾶ, εἶναι μέ τό μέρος σας, καί εἶναι ἑπό­­­­­μενο αὐτός νά γίνει κάποτε κι ὁλοκληρωτικά δικός σας.

Facebooktwitterpinterestmail
Διάβασε τους κανόνες σχολιασμού!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *