Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου

Εὐαγγέλιον: ἡμέρας, Παρ. ιζ΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Μρ. ιδ΄ 3-9)

3 Καὶ ὄντος αὐτοῦ ἐν Βηθανίᾳ ἐν τῇ οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ, κατακειμένου αὐ­­­τοῦ ἦλθε γυνὴ ἔχουσα ἀλάβαστρον μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτελοῦς, καὶ συντρίψασα τὸ ἀλάβα­στρον κατέχεεν αὐτοῦ κατὰ τῆς κεφαλῆς. 4 ἦσαν δέ τινες ἀγανακτοῦν­τες πρὸς ἑαυτοὺς λέγοντες· εἰς τί ἡ ἀπώλεια αὕτη τοῦ μύρου γέγονεν; 5 ἠδύνατο γὰρ τοῦτο τὸ μύ­ρον πραθῆναι ἐπάνω τρια­κοσίων δηναρίων καὶ δο­­θῆναι τοῖς πτωχοῖς· καὶ ἐνεβρι­μῶντο αὐτῇ. 6 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν· ἄφετε αὐτήν· τί αὐτῇ κόπους παρέχετε; καλὸν ἔργον εἰργάσατο ἐν ἐμοί. 7 πάντοτε γὰρ τοὺς πτωχοὺς ἔχετε μεθ᾿ ἑαυτῶν, καὶ ὅταν θέλητε δύνασθε αὐ­τοὺς εὖ ποιῆσαι· ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε. 8 ὃ ἔσχεν αὕτη ἐποίησε· προ­έλαβε μυρίσαι μου τὸ σῶ­­­μα εἰς τὸν ἐνταφιασμόν. 9 ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅπου ἐ­­­ὰν κηρυχθῇ τὸ εὐαγγέλιον τοῦτο εἰς ὅλον τὸν κόσμον, καὶ ὃ ἐποίησεν αὕτη λαληθήσεται εἰς μνημόσυνον αὐτῆς.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

3 Κι ἐνῶ αὐτός ἦταν στή Βηθανία στό σπίτι τοῦ Σί­μω­­νος τοῦ λεπροῦ, τήν ὥρα πού εἶχε γείρει κι ἔτρωγε στό τρα­πέ­ζι, ἦλθε μία γυναίκα πού εἶχε ἕνα δο­χεῖ­ο ἀπό ἀλάβαστρο γεμάτο μέ μύρο κατασκευασμένο ἀπό γνήσια καί ἀνόθευτη νάρδο, πολύ ἀκριβή. Ἔσπα­σε τότε αὐτή τό ἀλαβάστρινο δοχεῖο καί ἔχυσε τό μύρο στό κε­φά­λι του. 4 Ἦταν ὅμως μερικοί ἀπ’ τούς μαθητές οἱ ὁποῖοι ἰδιαιτέρως μεταξύ τους ἐξέφραζαν τήν ἀγανάκτησή τους κι ἔλεγαν: Γιατί ἔγινε αὐτή ἡ ἄσκοπη σπατάλη τοῦ πολύτιμου αὐτοῦ μύρου; 5 Διότι θά μποροῦσε τό μύρο αὐτό νά πουληθεῖ περισσότερο ἀπό τριακόσια δηνάρια, καί τό ἀντίτιμό του νά δοθεῖ στούς φτωχούς. Καί μάλωναν τή γυναίκα αὐτή. 6 Ὁ Ἰησοῦς ὅμως τούς εἶπε: Ἀφῆστε την ἥσυχη. Γιατί τήν ἐνοχλεῖτε; Μήν τή στενοχωρεῖτε, διότι καλή καί ἀξι­έ­παι­νη πράξη ἔκανε σέ μένα. 7 Τούς φτωχούς τούς ἔχετε πάντοτε μαζί σας, καί μπορεῖτε νά τούς εὐεργετήσετε ὅποτε θέλετε. Ἐμένα ὅμως δέν θά μέ ἔχετε πάντοτε μαζί σας. 8 Ἐκεῖνο πού εἶχε ἡ γυναίκα αὐτή καί μποροῦσε νά κάνει γιά μένα, τό ἔκανε. Πρόλαβε νά ἀλείψει μέ μύρο τό σῶμα μου, γιά νά τό ἑτοιμάσει γιά τήν ταφή μου. Χωρίς νά τό κα­ταλαβαίνει, ἀποδίδει σέ μένα, ἐνῶ ἀκόμη ζῶ, τίς τιμές τῆς ταφῆς μου, πού θά γίνει μετά ἀπό λίγες ἡμέρες. 9 Ἀληθινά σᾶς λέω, σ’ ὅποιο μέρος ὁλόκληρου τοῦ κό­σμου κηρυχθεῖ τό εὐαγγέλιο αὐτό, θά διαλαληθεῖ κι αὐτό πού ἔκανε αὐτή, γιά νά διατηρεῖται ἀλησμόνητη ἡ μνήμη τῆς γυναίκας αὐτῆς, ἡ ὁποία μέ τόση ἀφοσίωση καί μέ τόση θυσία ἐκδήλωσε τήν ἀγάπη της σέ μένα.

Facebooktwitterpinterestmail
Διάβασε τους κανόνες σχολιασμού!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *