Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου

Εὐαγγέλιον: παραλειφθέν, Παρ. ς΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. ια΄ 23-26)

23 ὁ μὴ ὢν μετ᾿ ἐμοῦ κατ᾿ ἐ­­μοῦ ἐστι, καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ᾿ ἐμοῦ σκορπίζει. 24 Ὅταν τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα ἐξέλθῃ ἀπὸ τοῦ ἀν­θρώπου, διέρχεται δι᾿ ἀνύ­δρων τόπων ζητοῦν ἀνά­παυσιν, καὶ μὴ εὑρίσκον λέ­γει· ὑποστρέψω εἰς τὸν οἶ­κόν μου ὅθεν ἐξῆλθον· 25 καὶ ἐλθὸν εὑρίσκει σεσα­ρωμένον καὶ κεκοσμημένον. 26 τότε πορεύεται καὶ παραλαμβάνει ἑπτὰ ἕτερα πνεύματα πονηρότερα ἑαυτοῦ, καὶ εἰσελθόντα κατοικεῖ ἐκεῖ, καὶ γίνεται τὰ ἔσχατα τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου χείρονα τῶν πρώτων. 

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

23 Συμβιβασμούς μέ τήν παράταξη τοῦ διαβόλου δέν δέχομαι, ὅπως νομίζετε. Ἐκεῖνος πού δέν εἶναι μέ ὅλη του τήν ψυχή μαζί μου, εἶναι ἐναντίον μου. Κι ἐκεῖνος πού δέν μαζεύει μ’ ἐμένα τά πνευματικά πρόβατά μου, αὐτός σάν λύκος τά σκορπίζει. 24 Αὐτοί ὅμως πού ἐλευθερώνονται μέ τή δύναμή μου ἀπ’ τήν ἐξ­­ουσία τοῦ σατανᾶ πρέπει νά προσέχουν καί νά ἐρ­γά­ζονται ἀκούραστα, γιά νά προοδεύουν διαρκῶς σέ ἀρετή καί ἁγιότητα. Διότι ὅταν τό ἀκάθαρτο πνεῦμα βγεῖ ἀπ’ τόν ἄνθρωπο πού μετανόη­σε, μοι­άζει μ’ ἐκεῖνον πού περνᾶ ἀπό τόπους πού δέν ἔχουν νερό καί ζητᾶ ἀνάπαυση. Κι ἐπειδή δέν τή βρίσκει, λέει: Θά γυρίσω πάλι στό σπίτι μου, ἀπ’ ὅπου βγῆκα. Θά ἐπιστρέψω δη­λαδή στήν ψυχή ἀπό τήν ὁποία ἐκδιώχθηκα. 25 Κι ὅταν ἔλθει, βρίσκει τό σπίτι σκουπισμένο καί στολισμένο. Βρίσκει δηλαδή τόν ἄνθρωπο ἀδρανή καί ἕτοι­μο νά δεχθεῖ ἐπίσκεψη ἀπό κάθε παλαιό ἐπισκέπτη καί γνωστό του. 26 Τότε πηγαίνει καί παίρνει μαζί του πολλά ἄλλα πνεύματα πονηρότερα ἀπ’ τόν ἑαυτό του, κι ἀφοῦ μποῦν, κα­τοι­κοῦν πλέον μόνιμα ἐκεῖ. Κι ἔτσι ἡ τελευταία αὐ­τή κα­τάσταση τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου γίνεται χειρότερη ἀπ’ τήν πρώτη. Πράγματι, ὅσοι ἀποστάτησαν ἀπ’ τή θεί­α χάρη καί τήν ἔδιωξαν ἀπ’ τήν ψυχή τους, γίνονται πο­λύ χειρότεροι ἀπ’ ὅ,τι ἦταν πρίν τούς ἐπισκεφθεῖ ἡ χάρη.

Facebooktwitterpinterestmail
Διάβασε τους κανόνες σχολιασμού!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *