Τρίτη 3 Ιουλίου

Εὐαγγέλιον: ἡμέρας, Τρ. ς΄ ἑβδ. Ματθαίου (Ματθ. ιγ΄ 24-30)

24 Ἄλλην παραβολὴν πα­ρέ­θηκεν αὐτοῖς λέγων· ὡ­­­μοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐ­­ρανῶν ἀνθρώπῳ σπείραν­τι καλὸν σπέρμα ἐν τῷ ἀγρῷ αὐτοῦ· 25 ἐν δὲ τῷ καθεύδειν τοὺς ἀνθρώπους ἦλθεν αὐτοῦ ὁ ἐχθρὸς καὶ ἔσπειρε ζιζάνια ἀνὰ μέσον τοῦ σίτου καὶ ἀ­­­πῆλθεν. 26 ὅτε δὲ ἐβλάστησεν ὁ χόρ­τος καὶ καρπὸν ἐποίησε, τό­τε ἐφάνη καὶ τὰ ζιζάνια. 27 προσελθόντες δὲ οἱ δοῦ­λοι τοῦ οἰκοδεσπότου εἶ­­πον αὐτῷ· κύριε, οὐχὶ καλὸν σπέρ­μα ἔσπειρας ἐν τῷ σῷ ἀγρῷ; πόθεν οὖν ἔχει ζιζάνια; 28 ὁ δὲ ἔφη αὐτοῖς· ἐχθρὸς ἄνθρωπος τοῦτο ἐποίησεν. οἱ δὲ δοῦλοι εἶπον αὐτῷ· θέ­λεις οὖν ἀπελθόντες συλλέξωμεν αὐτά; 29 ὁ δὲ ἔφη· οὔ, μήποτε­ συλ­λέγοντες τὰ ζιζάνια ἐκ­ρι­­ζώ­σητε ἅμα αὐτοῖς τὸν σῖτον· 30 ἄφετε συναυξάνεσθαι ἀμ­­φότερα μέχρι τοῦ θερισμοῦ,­ καὶ ἐν καιρῷ τοῦ θερι­­σμοῦ ἐρῶ τοῖς θερισταῖς·­ συλλέξατε πρῶτον τὰ ζιζάνια καὶ δήσατε αὐτὰ εἰς δέσμας πρὸς τὸ κατακαῦσαι αὐτά, τὸν δὲ σῖτον συναγάγετε εἰς τὴν ἀποθήκην μου.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

24 Ὁ Κύριος τούς δίδαξε καί μιά ἄλλη παραβολή: Ἡ βασιλεία τῶν οὐ­ρα­νῶν, ἡ Ἐκκλησία δηλαδή πού θά κατακτήσει τόν κόσμο ὁλόκληρο, καί ὁ λόγος τῆς ἀλήθειας πού κηρύττε­ται σ’ ὅλο τόν κόσμο διά τῆς Ἐκκλησίας, μοι­άζει μέ ἄνθρωπο πού ἔσπειρε καλό σπόρο στό χω­­ράφι του. Ἔτσι κι ὁ Κύ­ριος σπέρνει πάντοτε τόν κα­λό σπόρο τῆς σω­τή­ρι­ας ἀλήθειας στόν κόσμο πού κα­τα­κτᾶ­ται ἀπό τήν Ἐκ­κλη­σία. 25 Τήν ὥρα ὅμως πού κοιμοῦνταν οἱ ἄνθρωποί του, ἦλθε ὁ ἐχθρός του, ὁ διάβολος δηλαδή, κι ἔσπειρε ἀνά­με­σα στό σιτάρι ἤρα, τό ζιζάνιο δηλαδή τῶν σιτηρῶν, κι ἔφυγε. 26 Κι ὅταν βλάστησαν τά στάχυα κι ἔκαναν καρπό, τότε φάνηκαν καί τά ζιζάνια. 27 Τότε ἦλθαν οἱ δοῦλοι τοῦ οἰκοδεσπότη καί τοῦ εἶ­παν: Κύριε, δέν ἔσπειρες καλό σπόρο στό χωράφι σου; Ἀπό ποῦ λοιπόν αὐτό ἔχει ζιζάνια; 28 Κι ἐκεῖνος τούς εἶπε: Κάποιος ἐχθρός τό ἔκανε αὐτό. Καί οἱ δοῦλοι τοῦ εἶπαν: Θέλεις λοιπόν νά πᾶμε καί νά τά μαζέψουμε; 29 Ἐκεῖνος ὅμως εἶπε: Ὄχι, διότι οἱ ρίζες τῶν ζιζανίων εἶναι μπλεγμένες μέσα στό χῶμα μέ τίς ρίζες τοῦ σιταριοῦ καί ὑπάρχει φόβος μήπως, ὅταν θά συλλέγετε τά ζιζάνια, ξεριζώσετε μαζί μ’ αὐτά καί τό σιτάρι. 30 Ἀφῆστε νά μεγαλώνουν καί τά δύο μέχρι τήν ἐποχή τοῦ θερισμοῦ. Καί τόν καιρό τοῦ θερισμοῦ, δηλαδή τῆς τελικῆς κρίσεως, θά πῶ στούς θεριστές ἀγγέλους μου: Μαζέψτε πρῶτα τά ζιζάνια καί δέστε τα σέ δεσμί­δες γιά νά τά κατακάψετε. Δηλαδή ξεχωρίστε τούς πονηρούς ἀνθρώπους καί ρίξτε τους ὅλους μαζί στή φωτιά τῆς αἰωνίου κολάσεως. Τό σιτάρι ὅμως μαζέψτε το στήν ἀποθήκη μου. Τούς ἀγαθούς δηλαδή καί ἐναρέτους συνάξτε τους στήν οὐράνια βασιλεία.

Facebooktwitterpinterestmail
Διάβασε τους κανόνες σχολιασμού!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *