Τι να κάνω όταν οι γύρω μου με κοροϊδεύουν επειδή πιστεύω;

Ερώτηση που λάβαμε:

Τι να κάνω όταν οι γύρω μου με κοροϊδεύουν επειδή πιστεύω;

Πείτε μας τη γνώμη σας στα σχόλια παρακάτω!

Η απάντηση της ιστοσελίδας μας:

Ένας από τους πειρασμούς που αντιμετωπίζουν αρκετοί χριστιανοί νέοι είναι η ειρωνεία. Η ειρωνεία που δέχονται από συμμαθητές στο σχολείο ή στο φροντιστήριο, ή ακόμα από συγγενείς και άλλους γνωστούς που αντιδρούν στη χριστιανική ζωή και σ’ όσους την ακολουθούν. Ας δούμε λοιπόν πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτόν τον πειρασμό.

Από τα πρώτα κιόλας χρόνια της Εκκλησίας οι χριστιανοί αντιμετώπισαν ειρωνείες και διωγμούς από τους Ιουδαίους και τους ειδωλολάτρες. Κι όμως σήμερα αυτοί που μάς ειρωνεύονται στο σχολείο δεν είναι ειδωλολάτρες. Είναι βαπτισμένοι χριστιανοί. Γιατί όμως φέρονται έτσι; Ίσως από επιπολαιότητα, από αγένεια, αυτό που λέμε «για πλάκα». Το πιθανότερο όμως είναι ότι κρύβονται κάποια βαθύτερα αίτια: Για παράδειγμα, επειδή οι ίδιοι δεν θέλουν ν’ ακολουθήσουν τις εντολές του Θεού στη ζωή τους, αισθάνονται άσχημα πού βλέπουν κάποιον άλλο που κατορθώνει να τις εφαρμόζει. Δεν αντέχουν να βλέπουν τον χριστιανό νέο ν’ ανεβαίνει ψηλά και επιδιώκουν με την ειρωνεία να του ανακόψουν την πνευματική πορεία, να του μειώσουν τον ζήλο και την αγωνιστικότητα. Αντί να ζητήσουν κι οι ίδιοι να μάθουν πώς μπορούν ν’ ανέβουν ψηλά, επιθυμούν οι άλλοι να παραμείνουν δεμένοι στη ζωή της αμαρτίας.

Αν δεν καταφέρουμε να αντισταθούμε με επιτυχία στις ειρωνείες, υπάρχει κίνδυνος να λυγίσουμε. Να υποχωρήσουμε στις αρχές μας. Να συμμορφωθούμε με τη γνώμη του κόσμου και ν’ ακολουθήσουμε τη ζωή της αμαρτίας. Αν σκεπτόμαστε «τι θα πει ο κόσμος», τότε εύκολα θα παραιτηθούμε από τον πνευματικό αγώνα. Αντίθετα αν ακολουθούμε το Χριστό χωρίς να υπολογίζουμε τις ειρωνείες του κόσμου, τότε ο Κύριος θα μας αναγνωρίσει ως πιστούς μαθητές Του και θα μας τιμήσει κοντά Του.

«Τί θα πει ο κόσμος; Τί γνώμη θα σχηματίσουν οι άλλοι για μένα; Μήπως με παρεξηγήσουν; Μήπως με ειρωνευθούν; Ντρέπομαι… Διστάζω… Γιατί να δώσω λαβές για σχόλια;… Γιατί να δώσω δικαιώματα;…» Λένε πολλοί νέοι και υποκύπτουν στις άλογες κρίσεις της μάζας, στα ευτελή σχόλια των αργόσχολων, το ειρωνικό βλέμμα ή άλλοτε την παγερή σιωπή του γύρω κόσμου. Πώς θα ντυθούν, πώς θα συμπεριφερθούν, τί εκφράσεις θα χρησιμοποιήσουν, πώς θα ψυχαγωγηθούν, όλα τα παίρνουν έτοιμα – και δουλοπρεπώς – απ’ τη μάζα. Αισθάνονται αβάσταχτο ψυχαναγκασμό και υποκύπτουν. Μια ευγενική επανάσταση χρειάζεται σε τέτοιες ώρες, σαν εκείνη του Ζακχαίου. Και κάποιες «τρέλες» θεοφιλείς. «Ας πούνε οι άλλοι ό,τι θέλουν! Άκρη δε βρίσκεις με τον κόσμο. Εγώ θ’ ακολουθήσω το Χριστό!

Να είμαστε προετοιμασμένοι και να μη λυγίζουμε. Εφ’ όσον ζούμε συνεπή χριστιανική ζωή, θα πρέπει να περιμένουμε ότι κάποτε θα αντιμετωπίσουμε και την ειρωνεία. Άλλωστε ο ίδιος ο Κύριος μας έχει προειδοποιήσει: «εἰ ἐμέ εδίωξαν, καί ὑμᾶς διώξουσιν» (Ἰω. ιε΄ 20).

Να υπομένουμε την ειρωνεία με χαρά. Όχι απλώς να κάνουμε υπομονή. Αλλά να δεχόμαστε τις ειρωνείες με χαρά και ιερή καύχηση. Είναι τιμή για μας να μάς κοροϊδεύουν επειδή αγωνιζόμαστε να ζούμε χριστιανικά. Ο Κύριος μας το είπε ξεκάθαρα: «Να είστε ευτυχισμένοι όταν ακούτε τέτοιες ειρωνείες… Να χαίρεστε και να ευφραίνεσθε διότι θα πάρετε μεγάλο μισθό στον ουρανό!» (Ματθ. ε΄ 11-12).

Να απολογούμαστε την κατάλληλη ώρα. Βεβαίως έχουμε δικαίωμα να υπερασπιζόμαστε τον εαυτό μας χάριν τού δικαίου και να απολογούμαστε σε κάποια κατάλληλη ώρα. Υπάρχουν καλοδιάθετοι γύρω μας που αν τους εξηγήσουμε με ηρεμία και σταθερότητα την αδικία πού γίνεται εις βάρος μας μπορεί να αλλάξουν στάση. Ο Κύριος Ιησούς όταν την ώρα της ανάκρισης τον ράπισε χωρίς λόγο ο δούλος του αρχιερέα Άννα, τού απάντησε ήρεμα και λογικά: Αν μίλησα άσχημα, απόδειξέ μας τί κακό είπα. Αν όμως μίλησα σωστά, γιατί με δέρνεις; (Ιω. ιη΄ 23). Ωστόσο σε άλλες περιπτώσεις ο ίδιος ο Κύριος προτίμησε να σιωπήσει. Δεν ωφελούσε να μιλήσει και να απολογηθεί.

Να φερόμαστε με αγάπη και να προσευχόμαστε για όσους μας ειρωνεύονται. Αυτή είναι η καλύτερη «αντεπίθεση». Δεν κερδίζεις τίποτε με τις «πληρωμένες απαντήσεις» ή με πικρόχολα σχόλια. Ούτε η περιφρόνηση αποτελεί λύση. Η πιο δυναμική και αποτελεσματική αντιμετώπιση είναι η αγάπη. Ακόμη και σ’ αυτόν που μας κοροϊδεύει να είμαστε πρόθυμοι να πούμε τη «ζεστή» καλημέρα μας, τον καλό λόγο, να του προσφέρουμε και βοήθεια αν χρειαστεί. Κι ακόμη να συγχωρούμε από την καρδιά μας όσους μας ειρωνεύονται και να προσευχόμαστε γι’ αυτούς. Αυτό είναι το μεγαλείο της αγάπης. Αυτό θα μας αποδεικνύει γνήσιους μαθητές τού Χριστού.

Facebooktwittergoogle_pluspinterestmail

5 σκέψεις στο “Τι να κάνω όταν οι γύρω μου με κοροϊδεύουν επειδή πιστεύω;

  • 14 Οκτωβρίου 2017 στις 22:37
    Permalink

    Ο Χριστός αποδεικνύεται κάθε ώρα και ημέρα της ζωής μας επειδή τα λόγια του
    ακριβώς είναι εκείνα που αποδεικνύονται…. Λέγοντας οτι ο κόσμος δε θα τον πιστέψει επειδή
    δεν έρχεται απο τον επίγειο κόσμο και οτι ο καθένας μας με τη πίστη του θα χλευαστεί
    μας δείχνει οτι η κοροιδία της πίστης από τον περίγυρω είναι η απόδειξη των λόγων του.
    Μακάρι να καταλάβαιναν ή τουλάχιστον να ήθελαν να καταλάβουν οι περισσότεροι τι εστί η λέξη πίστη….. Ας φροντίζουμε τουλάχιστον να μην αποδίδουμε το χλευασμό και ας περιτρυγυριζόμαστε όσο δυνατόν γίνεται απο Ορθόδοξα και πνευματικά άτομα…. Έτσι δε θα νιώθουμε και εμείς άσχημα και φυσικά θα
    βρίσκουμε παρηγοριά με ανθρώπους που είναι γύρω μας…

    Απάντηση
  • 15 Οκτωβρίου 2017 στις 00:12
    Permalink

    Να χαίρεσαι και να λυπάσαι ταυτόχρονα, καθώς από τη μια πλευρά σημαίνει ότι ο αγώνας που κάνεις βρίσκεται σε καλό δρόμο, γιατί ο κόσμος αρχίζει ακόμα και από μικρή ηλικία να στρέφεται κατά της εκκλησίας και εσύ αντιστέκεσαι, από την άλλη από την άλλη όμως θα πρέπει στεναχωριέσαι, γιατί ενώ είμαστε τόσο τυχεροί και προνομιούχοι που γεννηθήκαμε ορθόδοξοι, δυστυχώς χάνουμε αυτό το πλεονέκτημα αδιαφορώντας και μπαίνοντας στο »τρυπάκι» της εποχής που επιβάλλει άλλα πιστέυω.

    Απάντηση
  • 15 Οκτωβρίου 2017 στις 22:18
    Permalink

    Κάποτε κορόιδευαν ένα λυκειόπαιδο που σήμερα είναι ένας δυνατός θεολόγος που τον ξέρετε πολλοί εδώ πέρα. Μία συμμαθήτριά του τον βρήκε μια φορά μετά από πολλά χρόνια και του είπε ότι τότε που σε κοροιδεύαμε κατά βάθος σε αναγνωρίζαμε για τον δυνατό και ομολογιακό χαρακτήρα σου αλλά δεν θέλαμε να το παραδεχθούμε!

    Απάντηση
  • 16 Οκτωβρίου 2017 στις 00:05
    Permalink

    Προσπάθησε να τους αγνοήσεις, όσο αδύνατο κι αν σου φαίνεται αυτό. Μην τους αφήσεις να σε κάνουν να αμφιβάλεις στιγμή για τον αγώνα σου και την πίστη σου. Πάνω από όλα να θυμάσαι ότι δεν είσαι μόνος/μόνη αλλά έχεις πάντα δίπλα σου τον Χριστό και τους συναγωνιστές σου.

    Απάντηση
  • 21 Οκτωβρίου 2017 στις 08:32
    Permalink

    Δημοσιεύτηκε παραπάνω η απάντηση της ιστοσελίδας μας.

    Απάντηση
Διάβασε τους κανόνες σχολιασμού!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *