Πέμπτη 31 Αυγούστου

Εαγγέλιον: τς Θεοτόκου, 8 Σεπτ. τῆς λειτουργίας (Λουκ ι΄ 38-42, ια΄ 27-28)

38 γένετο δ ν τ πορεύεσθαι ατος κα ατς εσλθεν ες κώμην τινά. γυ­ν δέ τις νόματι Μάρθα πεδέξατο ατν ες τν οκον ατς. 39 κα τδε ν δελφ καλουμένη Μαρία,  κα παρακαθίσασα παρ τος πό­­δας το ησο κουε τν λόγον ατο. 40  δ Μάρθα περιεσπ­το περ πολλν διακονίαν· πιστσα δ επε· Κύριε, ο μέλει σοι τι  δελφή μου μόνην με κατέλιπε διακο­νεν; επ ον ατ να μοι συναντιλάβηται. 41 ποκριθες δ επεν ατ  ησος· Μάρθα Μάρθα, μεριμνς κα τυρβάζ περ πολλά· 42 νς δέ στι χρεία· Μα­ρία δ τν γαθν μερίδα ­­­ξελέξατο, τις οκ ­φαι­ρε­θήσεται π᾿ ατς.

ια΄ 27 γένετο δ ν τ λέγειν ατν τατα πάρασά τις γυν φωνν κ το χλου επεν ατ· μακαρία  κοιλία  βαστάσασά σε κα μα­στο ος θήλασας. 28 ατς δ επε· μενονγε μακάριοι ο κούοντες τν λόγον το Θεο κα φυλάσσοντες ατόν.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

38 Κι ἐνῶ ὁ Ἰησοῦς μαζί μέ τούς μαθητές του κι ὅσους τόν ἀκολουθοῦσαν προχωροῦσαν μέ κατεύθυνση τήν Ἱερουσαλήμ, μπῆκε αὐτός σ’ ἕνα χωριό. Καί κάποια γυναίκα πού ὀνομαζόταν Μάρθα τόν ὑποδέχθηκε στό σπίτι της. 39 Αὐτή εἶχε μία ἀδελφή πού λεγόταν Μαρία, ἡ ὁποία ὄχι μόνο ὑποδέχθηκε τόν Ἰησοῦ ὅπως ἡ Μάρθα, ἀλλά καί κάθισε κοντά στά πόδια του ὡς ταπεινή μαθήτρια κι ἄκουγε μέ ἀπερίσπαστη προσοχή τή διδασκαλία του. 40 Ἡ Μάρθα ὅμως ἦταν ἀπασχολημένη καί πνιγμένη σέ πολλές ἐργασίες, φροντίζοντας νά ἑτοι­μά­σει τό φαγητό καί νά περιποιηθεῖ τόν Διδάσκαλο. Κά­ποια στιγμή λοιπόν στάθηκε κοντά στόν Χριστό καί τοῦ εἶπε: Κύ­ριε, δέν σέ νοιάζει πού ἡ ἀδελφή μου μέ ἄφησε μόνη μου νά ὑπηρετῶ καί νά ἑτοιμάζω τό τραπέζι; Πές της λοιπόν νά μέ βοηθήσει. 41 Τότε τῆς ἀποκρίθηκε ὁ Ἰησοῦς: Μάρθα, Μάρθα, βα­σα­νίζεις καί ταλαιπωρεῖς τό νοῦ σου μέ πολλές ἀγω­νιώ­δεις φρο­ντίδες, καί κου­ρά­­ζεις τό σῶμα σου γιά νά προετοιμάσεις πολλά πράγματα. 42 Ἐνῶ ἕνα εἶναι χρήσιμο καί ἀναγκαῖο, ἡ ἀκρόαση τῆς διδασκαλίας μου. Αὐτή εἶναι ἡ ἀ­ναγκαία πνευματι­κή τρο­­φή γιά τήν ψυχή. Αὐτήν τήν τροφή διάλεξε ἡ Μαρία, τήν καλή καί ὠφέλιμη μερίδα, πού δέν θά τῆς ἀφαιρεθεῖ πο­τέ. Δι­ότι οἱ ὠφέλειες τῆς πνευ­μα­τι­κῆς αὐτῆς τροφῆς δέν εἶναι προσωρινές καί φθαρτές, ἀλλά πνευ­ματικές καί αἰώνιες.

ια΄ 27 Κι ἐνῶ ὁ Ἰησοῦς τά ἔλεγε αὐτά, κάποια γυναίκα ἀπ’ τό πλῆθος, ἐπειδή ἐνθουσιάστηκε ἀπό τή διδασκαλία του, ἔβγαλε μιά δυνατή φωνή καί εἶπε: Εὐτυχισμένη ἡ κοιλιά πού σέ βάστασε καί οἱ μαστοί πού θήλασες. Εὐτυχισμένη δηλαδή ἡ μητέρα πού σέ γέννησε καί σέ ἀνέθρεψε. 28 Κι αὐτός εἶπε: Ἀληθινά, εὐτυχισμένη εἶναι ἡ μητέ­ρα μου· ἀλλά μήν ξεχνᾶτε ὅτι μακάριοι εἶναι ὅσοι ἀκοῦνε τό λόγο τοῦ Θεοῦ καί τόν ἐφαρμόζουν. Μ’ αὐτή τήν ἔν­­νοια, αὐτή πού μέ γέννησε καί μέ θήλασε, γι’ αὐ­τό ἀκρι­βῶς δέχθηκε τή μεγαλύτερη τιμή καί ἀξιώθηκε νά γίνει μητέρα μου, διότι φύλαξε πάντοτε τόν λόγο τοῦ Θεοῦ.

Facebooktwitterpinterestmail
Διάβασε τους κανόνες σχολιασμού!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *